الفاظ بي زبان

القاظ بی زبان

چنين ام من
ـزنداني ديوارهاي خوش آهنگ الفاظ بي زبان!
...تصويرم را در قابش محبوس كرده ام
.    و نامم را در دفترم.
ـ
و همچنان ميروم..
....در زنداني كه با خويش
.   در زنجيري كه با پاي
.   در شتابي كه با چشم
.   در يقيني كه با فتح من ميرود دوش با دوش
.   از غنچه لبخند لبخند تصوير كودني  كه بر ديوار ديروز
.                                                                نقش مي بندد.
.                                                                ـ تا فردا!       

+ فاطمه ; ۱٢:۱۳ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٢٠ فروردین ،۱۳۸۳
comment نظرات ()